رابطه حزب کمونیست کارگری با اسرائیل

در چند شماره اخیر جوانان به سوالاتی که یکی از خوانندگان نشریه مطرح کرده بود پاسخ دادیم در این شماره به دو سوالات باقی مانده این دوست را که آخرین سوالات هم می باشند پاسخ می دهیم.

سوال: یک عده میگویند که حزب از طرف اسرائیل تغذیه مالی می‌شود. حتا گفته می‌شود منصور حکمت هم از اسرائیل به عنوان یک کشور دمکرات نام میبرد. آیا حزب واقعا با اسرائیل یا کشور دیگری رابطه این چنینی دارد و آیا نظر منصور حکمت راجع‌به اسرائیل این بود؟

جواب: رابطه با اسرائیل به عنوان یک تابو همواره از طرف جمهوری اسلامی مطرح میشود. همین روزها بحث سفر کاسپین ماکان به اسرائیل را در نظر بگیرید، ابراهیم نبوی و سایر کسانی که بند نافشان به جمهوری اسلامی بند است از سرسخت ترین منتقدان سفر ماکان به اسرائیل هستند. هرچه بیشتر دلائلشان را می خوانیم کمتر متوجه می شویم چرا؟! به جز اسرائیل ستیزی نوع جمهوری اسلامی چیز دیگری درش نیست. حزب ما همواره از سرسخت ترین منتقدان سیاست های نژاد پرستانه و جنایات دولت اسرائیل بوده و هست ولی نوع مخالفت ما با اسرائیل از نوع جمهوری اسلامی و جنبش اسلامی نیست. ما اسرائیل را به خاطر جنایاتش و به خاطر سیاست های نژاد پرستانه اش محکوم می کنیم و راه حل خودمان را برای پایان دادن به بحران منطقه و فلسطین داریم که بحث دیگریست.

بحث تغذیه مالی حزب از اسرائیل و رابطه حزب با اسرائیل را هم اولین بار کیهان و وزارت اطلاعات جمهوری اسلامی مطرح کرد که آن هم در راستای همان تابوی رابطه با اسرائیل بود که بتواند سرکوب کند و اتهاماتی از قبیل وطن فروش و جاسوس بیگانه را به ما بزند. رابطه با اسرائیل بدترین اتهامی ست که جمهوری اسلامی به مخالفین خود می زند. رابطه با بیگانه همین روزها نقل محفل دادگاه های اسلامی ست. این روزها حتی به موسوی و کروبی و خاتمی و رفسنجانی هم اتهام رابطه با اسرائیل می زنند. در تظاهرات های ۹ دی و ۲۲ بهمن دیدیم این را.

ولی حزب ما با اسرائیل ارتباطی ندارد و پولی هم از آن نمی گیرد. در مورد دریافت کمک مالی هم اضافه کنم که ما از جمهوری اسلامی و اسرائیل و سایر حکومت های نژاد پرست و جنایتکار کمک مالی قبول نمی کنیم. سیاست دریافت کمک مالی حزب شفاف و روشن است. هر کمک مالی به حزب باید رسمی و علنی باشد و نباید هیچ انتظار و محدودیتی را برای حزب از طرف کمک کننده برانگیزد. تا امروز هم بعضی ها این مسئله را مطرح کرده اند ولی هیچ مدرک و سندی نداشته اند و صرفا برای تنفر انگیزی و لجن پراکنی بوده است.

اما نظر منصور حکمت درباره دموکرات بودن اسرائیل چیست؟ منصور حکمت در بحث دموکراسی تعابیر و واقعیات به رابطه اسرائیل و چند کشور دیگر با دموکراسی اشاره می کند و جایی که می خواهد دموکراسی نوع غربی و تفاوتش با دموکراسی لیبرالی را توضیح بدهد اشاره ای به اسرائیل و ایران شاهنشاهی و چند کشور دیگر می کند که در زیر سوال مربوطه و قسمتی از پاسخ منصور حکمت را می اوریم. در این جا منصور حکمت اشاره می کند که دموکراسی غربی در واقع اسم رمزی برای بلوک غرب در مقابل بلوک شرق است. اینجا اصلا بحث بر سر دموکرات بودن اسرائیل به عنوان کشوری آزاد یا کلا بار مثبت دموکراسی نیست. بلکه بحث بر سر ماهیت دموکراسی و انواع آن و کاربردهای سیاسی و جبهه بندی های سیاسی در دوران جنگ سرد است.

اگر بحث «دموکراسی، تعابیر و واقعیات» را بخوانید متوجه می شوید نظر ما درباره دموکراسی چیست و اتفاقا مرز بندی ما و تفاوت آزادی مورد نظر ما با دموکراسی را در جنبه های حقوقی و سیاسی را نیز متوجه می شوید که بحثی بسیار مهم و اساسی است. در ادامه بخشی از «دموکراسی، تعابیر و واقعیات» را که به این موضوع اشاره می کند را می آوریم:

انترناسیونال: قبلا به مقوله دموکراسى غربى اشاره کردید و گفتید که باید تفاوتهاى این مفهوم با دموکراسى لیبرالى را شناخت. در مورد این بیشتر توضیح بدهید.

منصور حکمت: برخلاف دموکراسى لیبرالى یا لیبرالیسم و پارلمانتاریسم و غیره، «دموکراسى غربى» مقوله اى است فاقد یک نقطه رجوع فلسفى و تئوریک. این مقوله محصول یک کشمکش سیاسى مشخص در تاریخ معاصر یعنى رقابت بلوکهاى غرب و شرق و وجود جنگ سرد میان آنهاست. مقوله دموکراسى غربى در درجه اول نه به یک نظام، بلکه به یک بلوک سیاسى اشاره میکند. این عبارت را ماشین ایدئولوژیکى غرب، و در درجه اول سیاستمداران غربى، در رقابت علیه شرق و سیستم اقتصادى و سیاسى حاکم در بلوک شرق بکار برده اند. قبلا این را بگویم که در این چند سال اخیر با بالا گرفتن تب هویت غربى و هویت اروپایى و بخصوص با سقوط شرق مقوله دموکراسى غربى تاحدودى از نظر محتوایى تدقیق شده است. پیش از این، تعلق یک کشور به اردوى دموکراسى غربى، که قبلا جهان آزاد اطلاق میشد، لزوما نه به معنى اروپایى و آمریکایى بودن کشور مربوطه بود و نه پارلمان داشتن و قانونى بودن حکومت آن. نفس تعلق به اردوى غرب با درجه اى اغماض براى اطلاق این عنوان به یک کشور کافى بنظر میرسید. دموکراسى غربى یک پراتیک سیاسى معین نبود، بلکه اعلام جانبدارى از یک سلسله معیارها و ارزشهاى بنیادى سیاسى و فرهنگى، و از آن مهمتر اقتصادى، بود که آمریکا و اروپاى غربى سمبل ها و مدافعان اصلى آن بودند. محور اساسى این مفهوم به این ترتیب تقدس مالکیت خصوصى و تعلق به اردوى غرب در جنگ سرد تا حد تعلق به یکى از پیمانهاى نظامى وابسته به آمریکا بود. واضح است که مدلهاى سیاسى آمریکا و اروپاى غربى پارلمانى بود و از لیبرالیسم تاثیر پذیرفته بود. اما راجع به اسرائیل و ایران سلطنتى و فیلیپین و ژاپن و شیلى و یونان و ترکیه و امثالهم، یعنى اعضاء افتخارى و یا على البدل دنیاى دموکراسى غربى، با همین اطمینان خاطر این حرف را نمیشد زد. خلاصه حرفم اینست که مقوله دموکراسى غربى بیشتر ابزارى در جدال سیاسى و ایدئولوژیکى میان دو بلوک بود تا مفهومى در حقوق و تئورى سیاسى.

سوال: در حال حاضر چندین نشریه چپ هر از گاهی منتشر میشود. بین این نشریات آیا از نظر شما نشریه جوانان کمونیست برتری خاصی دارد؟ نقاط ضعف و قوت این نشری از نظر شما چیست؟

به عنوان سردبیر نشریه جوانان سخت است که به این سوال جواب بدهم. این بیشتر به نظر خوانندگان نشریه بر می گردد و باید از طرف آنان پاسخ بگیرد. من فقط می توانم به سیاست های نشریه جوانان اشاره مختصری بکنم. سیاست عمومی نشریه درواقع به مخاطبین آن بر می گردد. مخاطبین اصلی نشریه جوانان و دانشجویان فعال هستند که پا به عرصه مبارزه گذاشته اند و سوالات و نظرات زیادی درباره اوضاع موجود و مبارزه دارند. نشریه سعی می کند این سوالات نظرات را مطرح کرده و جواب خودش را به آنها بدهد. نشریه جانب دار است و با یک بولتن خبری تفاوت دارد. در واقع ما در نشریه سعی می کنیم نظرات کمونیسم کارگری در پاسخ به مسائل جوانان و مبارزه جاری در ایران را مطرح کنیم.

در عین حال سعی می کنیم از واقعیات و زندگی روزمره مردم و به خصوص جوانان در ایران نمونه هایی داشته باشیم و همواره یکی از بخش های نشریه را به این موضوع اختصاص دهیم و که در واقع وظیفه خوانندگان نشریه است که از زندگی و علایق و مشکلاتشان برای نشریه بنویسند تا بر سر  راه حل عمومی برای برطرف کردن این مشکلات توافق عمومی حاصل شود و به حرکتی متحد و منسجم و گسترده در مسیر حل مشکلات منجر شود.

آموزش و آشنایی جوانان با ادبیات و مفاهیم مارکسیستی یکی دیگر از بخش های همیشگی نشریه بوده است. ضمن اینکه سعی می کنیم مطالب متفرقه و جالب را هم در نشریه داشته باشیم تا مجموعه ای جالب توجه فراهم آوریم. نقد جریانات دیگر و از جمله اپوریسیون از دیگر کارهای ما در نشریه است.

پی گیری و کار بی وقفه نشریه تحت هر شرایطی یکی از نقاط قوت نشریه بوده که باید به آن اشاره کنم. هر کسی بخواهد نشریه را دنبال کند می داند سه شنبه هر هفته حتما شماره جدید نشریه را می تواند داشته باشد. این حاصل تلاش مجموعه ای از کسانی ست که در طول این ۴۴۷ هفته نشریه را تهیه و منتشر کرده اند. نقاط ضعف را بهتر است شما به عنوان خواننده نشریه بگویید تا راه حل های آن هم در تبادل نظر به دست آیند.