شانزده آذر امسال يكبار ديگر بر تصميم و عزم مستحكم مردم ايران براي خلاص شدن از شر حكومت توحش اسلامي سرمايه دارن تاكيد گذاشت. شانزده آذر يكبار ديگر نشان داد كه مردم ایران مصممند حکومت جنایتکار و فاسد اسلامی را به زیر بکشند و هيچ درجه از توحش و بيرحمي آنها را تسلیم نخواهد کرد. شانزده آذر اعلام كرد كه انقلاب آمده است كه بماند و به پيش رود و قصد توقف ندارد.
حكومت اسلامي قبل از شانزده آذر تمام چنگ و دندان كثيفش را نشان داد تا اين روز را بي دردسر پشت سر بگذارد. دانشجويان بسياري را در خانه و دانشگاه و خوابگاهها دستگير كردند، عربده كشيدند، رژه رفتند، اينترنت و تلفن ها را قطع كردند، حكومت نظامي برقرار كردند و لشكر اوباش را به خيابانها فرستادند، و در روز روشن اعلام كردند كه از جنايت و بيرحمي دريغ نخواهند كرد. اما دانشجويان و مردم آزاديخواه همه اين تقلاها را به ضد حكومت تبديل كردند. نشان دادند كه وقتي حكومت بيرحمي و توحش خود را به رخ ميكشد، بيش از پيش حقانيت انقلاب و سرنگوني طلبي را به ژرفاي جامعه ميبرد. حكومتي كه با جامعه سر جنگ دارد و اعلام جنگ ميكند، راهي جز زباله دان در پيش خويش نمي بيند. شانزده آذر با جسارت و از خود گذشتگي و قهرماني خيل عظيمي از جوانان و مردم، اين راه را به حاكمين منفور اسلامي نشان داد. جمهوري اسلامي لشكر مزدور و جنايتكار كم ندارد. هزاران نفر از مزدورانش را در تمام شهرهاي بزرگ سر هر كوچه و خيابان و ميداني مستقر كرد و بلندگوهاي لجن پراكنيش طي چند هفته قبل از شانزده آذر يك ريز رجز خواندند و دانشجويان و مردم سرنگوني طلب را تهديد و تحقير كردند. اما جوابشان را با «مرگ بر ديكتاتور» و «ما زن و مرد جنگيم بجنگ تا بجنگيم» و «بسيجي برو گمشو»، «دانشجو ميميرد ذلت نمي پذيرد» و «زنداني سياسي آزاد بايد گردد» و «مرگ بر خامنه اي» و «موسوي بهانه است كل رژيم نشانه است» گرفتند.
شانزده آذر گام بلند دیگری در پیشروی انقلاب مردم ايران بود. بويژه از اين نظر كه در اين روز دانشجويان و مردم نه زير پوشش كشاكش جناحهاي حكومت يا روزهاي حكومتي و امثال آن، بلكه مستقيما عليه حكومت و با شعارهاي راديكال به ميدان آمدند و در برخی از تجمعات پرچمهای سرخ به اهتزاز درآوردند. دانشگاههای تهران، شيراز، تبريز، كرمان، اصفهان، مشهد، ياسوج، سنندج، رشت، بندرعباس، بروجرد، زنجان، اراك، بندر عباس، نجف آباد و برخي دانشگاههای ديگر صحنه حضور گسترده دانشجویانی بود که عليرغم حضور گسترده نیروهای سرکوب دست به تظاهرات زدند. مردم در کنار دانشجویان به خیابان آمدند و علیرغم محاصره دانشگاهها، دانشگاه و خيابان به هم پيوستند و رو درروي اوباش و سركوبگران ايستادند و چشم در چشم آنها، شعار مرگ بر ديكتاتور و مرگ بر خامنه ای و زنداني سياسي آزاد بايد گردد سردادند. دانشجويان و مردم معترض بي محابا عليه سران حكومت و نيروهاي سركوب شعار ميدادند. فرياد «آزادي آزادي» سر ميدادند و احمدي نژاد و خامنه اي را آشغال خطاب ميكردند.
در شانزده آذر جهانيان اين پيام را شنيدند كه عليرغم صحنه سازيها و ادعاهاي تبليغي حكومتيان، انقلاب تداوم دارد و توقفهاي چند روزه و چند هفته اي به معناي فروكش انقلاب در ايران نيست. پوشش وسيع و گسترده و بيسابقه شانزده آذر در رسانه هاي بين المللي با تيترهايي نظير اينكه «شانزده آذر معادلات سياسي را بهم زد»، «شانزده آذر يك رويداد سياسي مهم بود»، «حكومت راه خلاصي از اعتراضات ندارد» و امثال اينها نشانگر ابعاد و اهميت و پژواك وسيع سانزده آذر بود. بيش از دو هزار رسانه بين المللي خبر تظاهراتهاي شانزده آذر را در صدر اخبار خويش قرار دادند. و اين بي سابقه بود و با واقعيت شانزده آذر خوانايي داشت.
حزب كمونيست كارگري به همه دانشجويان و جوانان و زنان و مردان آزاده كه با فداكاري و از خودگذشتگي گام مهمي انقلاب براي سرنگوني حكومت اسلامي را به جلو سوق دادند، صميمانه درود ميفرستد. ما همه مردم را فرا ميخوانيم كه براي آزادي فوري دستگير شدگان شانزده آذر كه شمارشان به صدها نفر ميرسد، پا به ميدان بگذارند. جمهوري اسلامي بايد بداند كه ادامه بازداشتها و هرگونه شكنجه و جنایتی، تنها خشم مردم را افزايش ميدهد.
انقلاب آزادیخواهانه مردم ادامه دارد.
زنده باد شانزده آذر
مرگ بر جمهوري اسلامي
حزب كمونيست كارگري ايران
١٧ آذر ١٣٨٨، ٨ دسامبر ٢٠٠
دستهبندیشده در: جوانان کمونیست
كيرم تو اسلام