“شورای مرکزی دفتر تحکیم وحدت برای مطرح ساختن مطالبات این اتحادیه با مهدی کروبی از کاندیداهای انتخابات آتی ریاست جمهوری دیدار کرد.” این خبریست که مهدی عربشاهی دبیر تشکیلات دفتر تحکیم وحدت داده است. تحکیم وحدت با کروبی ملاقات کرده است و “مطالبات خود” را مطرح کرده و از کروبی برای پیگیری وضعیت دانشجویان در سال های اخیر تشکر کرده است. تحکیم وحدت می خواهد با سایر نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری نیز ملاقات کند و “مطالبات خود” را با آنان نیز مطرح کند و سپس در مورد انتخابات تصمیم می گیرند. تحکیم وحدت اعلام کرده است “نگاه ما به این انتخابات یک نگاه تاکتیکی است و درانتخابات پیش رو در جهت شفاف سازی در فضای عمومی کشور حرکت خواهیم نمود.” البته تحکیم وحدت معتقد است ” متاسفانه شرایط یک انتخابات آزاد در کشور مهیا نیست و دغدغه های فراوانی در مورد سلامت و همچنین تاثیر انتخابات در فضای عمومی کشور مطرح است “تحکیم و حدت “مطالبات خود” را پی می گیرد و سپس با انجمن های اسلامی مشورت می کند و تصمیم می گیرد.
جدا که مطالعه دوز و کلک های دوم خردادی بچه آخوندها سرگرم کننده است. دارند با این کارشان در تنور سرد آنچیزی که انتخابات نامیده میشود میدمند و تازه پز مخالف و معترض هم میگیرند. در شرایطی که دانشگاه های مختلف هر روزه شاهد دستگیری و بازداشت و صدور احکام سنگین انضباطی برای خیل عظیمی از دانشجویان هستند، در حالیکه دانشجویان بابل در تحصن و اعتراض به سرکوب حکومتی به سر می برند و به بازداشت دانشجویان اعتراض دارند، در حالیکه دانشجویان یاسوج به سرکوب و دوربین های مدار بسته و کنترل و سرکوب حکومتی اعتراض دارند، در حالیکه دانشجویان دانشگاه آزاد تبریز خشمگین از از دست دادن ۳ دوست و همکلاسی خود در اثر بی مسئولیتی مسئولان دانشگاه هستند، در حالیکه دانشجویان زنجان همچنان تحت تعقیب و بازداشت هستند و تعدادی از دانشجویان شرکت کننده در مراسم ۱۶ آذر ۸۶ هنوز در زندان هستند یا با قید وثیقه آزاد شده اند و تعدایشان از کشور فرار کرده اند تا امنیت جانی داشته باشند. تحکیم وحدت برای پی گیری “مطالبات خود” با نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری ملاقات می کند! و حتی می خواهد با همه این موجوداتی که می خواهند رئیس جمهور چنین حکومتی شوند ملاقات کند و بعدا با مشورت با انجمن اسلامی ها تصمیم بگیرد که در جهت شفاف سازی در جامعه چه کنند!!
البته از انصاف نگذریم که تحکیم وحدت معتقد است شرایط یک انتخابات آزاد در کشور مهیا نیست! “انتخابات!”. در حکومتی که لیست سرکوب فقط دانشجویان، طی ۲ هفته گذشته اش خود یک مثنوی هفتاد من است، انتخابات چه معنی می دهد؟ انتخاب کسانی که به این سرکوب ها ادامه دهند. گل سرسبد اصلاحات و تساهل و تسامح شان خاتمی بود که فرمان سرکوب کوی دانشگاه در دوران ریاست او اعلام شد و خودش با تمام قوا سرکوب را تایید و اجرا کرد. حالا تحکیم از کروبی قدر دانی می کند و می خواهد با موسوی و احمدی نژاد هم دیدار کند تا ببیند کدام یکی شان به “مطالبات تحکیم” پاسخ بهتری می دهند. این همه پر رویی را اینها از کجا یاد گرفته اند؟
البته عربشاهی بارها اعلام کرده که ما “مطالبات خود” را مطرح می کنیم و معلوم است که مطالبات ایشان چیست. همه می دانند هیچ کدام از مطالبات دانشجویان را چنین موجوداتی که می خواهند در راس حکومت اسلامی قرار بگیرند نمی توانند و نمی خواهند برآورده کنند و نه تنها این، که هر کدام از ابتدا با یک دستورالعمل سرکوب جامعه و دانشجویان بر سرکار می آیند. پس “مطالبات خود” تحکیم وحدت هم در همین حد و حدود است. عموم دانشجویان همین کروبی را در دیدارش از دانشگاه سکه یک پول کردند و او را هو کردند و امروز تحکیم برای پیگیری مطالباتش به سراغ او رفته است. تحکیم وحدت برای ترمز زدن به اعتراضات دانشجویی خدمت حضرات می رسد و راه حل می جوید. تحکیم وحدت حداکثر از اعتراضات دانشجویان برای فشار به جناح مقابل استفاده کرده است و امروز هم همین اهرم را می خواهد برای انتخاب مورد نظرش استفاده کند، انتخابات و ملاقات ها و مطالباتی که هیچ ربطی به دانشجویان ندارد. دانشجویان مثل سایر بخش های جامعه سال هاست دیگر هیچ ابهامی نسبت به هیچ کدام از جناح های رژیم ندارند. خاتمی و کروبی و احمدی نژاد برایشان فرقی نمی کند. می دانند که همه شان سر و ته یک کرباس هستند و بر عکس دفتر تحکیم وحدت که منافعش در گروی وجود چنین حکومتی است، تا این حکومت هست به هیچ کدام از مطالباتشان نمی رسند.
چیزی که در این میان برای دانشجویان مهم و اساسی است اول این است که انتخابات رژیم را بر سرش خراب کنند و برای تبدیل کردن روز مضحکه انتخابات جمهوری اسلامی به یک اعتراض عمومی و سراسری آماده شوند. دوم این است که یک خلایی وجود دارد که باید پر شود. این خلاء که یک تشکل سراسری دانشجویی که مطالبات دانشجویان را نمایندگی کند وجود ندارد. تشکلی که بتواند برای بر آورده شدن مطالبات دانشجویان، اعتراضات آنان را هماهنگ و رهبری کند، تشکلی که آزادی دانشجویان زندانی، برداشتن سرکوب از دانشگاه ها، لغو آپارتاید جنسی و برچیدن بساط کمیته های انضباطی و حراست، آزادی تشکل و نشریه و انتقاد و همچنین ارتقاء سطح علمی و بهبود خدمات آموزشی را در دستور خود قرار دهد و نماینده بی تخفیف و پی گیر مطالبات دانشجویان باشد. چشم به هیچ کدام از این حضرات نداشته باشد و مثل توده معترض دانشجو هیچ توهم و توکلی به هیچ مقام حکومتی نداشته باشد، بلکه برعکس به قدرت جمعی و توده ای دانشجو متکی باشد. قدرت خود را از اعتراضات و تجمع دانشجویان بگیرد و خود را پاسخگوی توده دانشجو بداند، زد و بند حکومتی نداشته باشد و تا انتها پی گیر خواسته های دانشجویان باشد. چنین تشکلی باید به وجود بیاید. این امر دانشجویان معترضی ست که برای تغییر اوضاع دست به اعتراض می زنند و توهمی به تحکیم و انجمن اسلامی ندارند.
مربوط به موضوع های: جوانان کمونیست