دانشگاه بابل نزدیک به یک هفته است که در تب و تاب اعتراضات دانشجویی می سوزد. از اعتصاب غذا گرفته تا تریبون آزاد و شعار دادن و برافراشتن پلاکاردهایی که نشان دهنده مطالبات دانشجویان است، دانشگاه را به لرزه درآورده است. مطالبات دانشجویان آزادی دانشجویان زندانی و برداشتن سرکوب از دانشگاه هاست و همچنین اخراج برخی مسئولین دانشگاهی ست. مطالباتی که هر روز در هر دانشگاهی منجر به اعتراض و تجمع و تعطیلی کلاس ها می شود، مطالباتی که امروز محور اصلی اعتراضات دانشجویان اکثر دانشگاهاست.
رئیس دانشگاه بابل، شکوری، در مصاحبه ای با مطبوعات مطالبی در باره اعتراضات اخیرنشجویان این دانشگاه گفته است که قابل تامل هستند. البته به جز سخنان خود شکوری حتی انعکاس خود خبر هم توسط رسانه ها قابل تامل است.
خبر چنین منعکس شده است “ در حالی که فعالان دانشجویی و سایتهای اصلاحطلب، مدیریت دانشگاه صنعتی بابل و اقدامات او را عامل اصلی ناآرامیهای اخیر این دانشگاه و تحصن پنج روزه دانشجویان میدانند؛ رئیس این دانشگاه روایت متفاوتی را از ماجرا ارایه میکند.” فعالان دانشجویی و سایت های اطلاح طلب شکوری را عامل اصلی می دانند. دانشجویان به روشنی اعلام کرده اند خواهان آزادی دانشجویان زندانی و حذف سرکوب هایی که اخیرا، به خصوص در زمان ریاست جمهوری احمدی نژاد در دانشگاه ها هستند. سایت های اصلاح طلب و “فعالان دانشجویی” خیلی به حکومت سرکوبگر اسلامی لطف دارند و می خواهند اصل حکومت را از زیر ضرب دانشجویان و جامعه حارج کنند و به قول معروف می حواهند ایز گم کنند. حساب این “فعالین” و این سایت های اصلاح طلب مدت هاست برای مردم معلوم شده است.
شکوری در سحنانش سعی کرده به دانشجویان برچسب آشوب طلب و قانون شکن و سایراتهاماتی که معمولا به دانشجویان و کارگران می زنند بزند. نکته مهم تری که شکوری اشارکرده و برای تهدید دانشجویان استفاده کرده است اینست که او می گوید ” این ماجرا توسط خارج کشور هدایت شده است.…دستهایی از داخل و خارج از کشور حوادث اخیر دانشگاه صنعتی نوشیروانی بابل را ساماندهی میکردند و دانشجویان متخلف نیز صرفا برای گرفتن ویزا و رفتن به خارج از کشور حاضر به اهانت به مقدسات دینی و شخصیتهای برجسته علمی و مذهبی و مسئولان مملکتی شدند. “
شکوری می خواهد با این وسیله دانشجویان را تهدید کند ولی هر آدم عاقلی با نگاهی به این اعتراضات و مطالباتش می بیند که خواست آزادی دانشجویان زندانی توسط دوستانشان، خواست فضای باز و امن در دانشگاه ها و تعویض مدیرانی که دانشجویان از عملکردشان راضی نیستند در اکثر دانشگاه ها در جریان است. این ها مطالبات پایه ای هستند که هر کسی در ایران خواهان آنان است. این مطالبات امروزه روز در همه جای جامعه در جریان است. کارگران هم برای مطالبات مشابه در اعتراض و مبارزه هستند. خواست افزایش حقوق و پرداخت حقوق های معوقه را هم حکومت می گوید دست اجنبی در کار است. جالب است! پایه ای ترین مطالبات جامعه را به اجنبی نسبت می دهند. این چه اجنبی ای است که همه جا دست دارد و همه جا علیه جمهوری اسلامی و سرکوبگری هایش دارد اعتراض سازمان می دهد؟ و نماینده اصلی ترین و مهم ترین خواست های اکثریت جامعه است و دستی دراعتراضات دارد. ولی در واقع شکوری به نکته مهمی دارد اشاره می کند، پیوند اعتراضات خارج و داخل ایران علیه جمهوری اسلامی. شکوری در واقع به زبان بی زبانی دارد می گوید اعتراض به جمهوری اسلامی صفی گسترده است که یک سرش در بابل و اصفهان و شیراز و تهران استو سر دیگرش در لندن و ژنو و استکهلم است.
مربوط به موضوع های: جوانان کمونیست
