پاسخ به الهام

دیشب داشتیم چت میکردیم که شما dc شدید. ببینید من میدونم  بی انصافیه اگر من انتظار داشته باشم  شما دائم از طریق چت یا ایمیل با من در تماس باشید به هر حال شما دبیر سازمان جوانان حزب هستید و پر از مشغله…اما منم یه عضو جدید هستم با همه تردیدها، شکها و سوالاتم …

ببینید من دارم توی جامعه ای زندگی میکنم که بدبینی نسبت به حزب و حزب بازی حتی بین قشر دانشجو که انتظار میره  سر پر شور و انقلابی داشته باشند (اما محافظه کار شدند!) موج می زنه…. توی چنین محیطی پایبند شدن و پایبند ماندن به حزب ایمان می خواد.  خصوصا حزبی که از خارج از ایران سازمان دهی بشه این تصور رو ایجاد میکنه که اعضای داخل تنها یه سپر هستند یه ابزار…رهبران خارج از گود هستند و از بقیه اعضا انتظار کارهای انقلابی – رادیکالی دارند به طوری که به یه عضو جدید که هنوز جای پاش توی حزب محکم نشده (از نظر باورهاش) پیشنهاد تشکیل پلاتفورم انقلابی میدهند….البته سوتفاهم نشه ، چیزی که منو به کمونیسم نزدیک کرد فقط ازادی و برابری و عدالت و جامعه بی طبقه اش نبود.  شاید میشد اینارو در ایسم های دیگه پیدا کرد. ( البته نه به این زیبایی) عامل مهمترمبارزاتی بودن و عملگرایی مارکس در تحقق کمونیسم بود… جذابیت حزب هم برای من همینه… اما به هر حال آگاهی پیش شرط حرکته اون چیزی که آدمو  برای حزبش به حرکت وادار میکنه ایمانه نه فقط اعتقاد…من از این مرحله عبور نکردم و شاید تردید هام برای این هم باشه…! دیشب بهتون گفتم من در شرایط مناسبی تقاضای عضویت نکردم امتحانای پایان ترم هست و نزدیک به یک ماه دیگه به کنکور ارشد باقی مونده بنابراین امیدوارم کوتاهی های منو به این حساب بذارید ( در کنار تردیدها)، علیرغم اینکه خودم  فکر میکنم این فرصت مناسبیه برای اگاهی بیشتر و بهتر با حزب… باز هم ممنون از اینکه برای من وقت میذارید ، منتظر راهنماییهای گرم و صمیمانه شما هستم. الهام، اصفهان

الهام جان وقت مناسب برای عضویت حتما تاثیر گذار است. بالاخره جدیت در پیوستن به حزب و کار حزبی و جدی دیدن و اولویت برای تغییر اوضاع داشتن مهم است. اگر از من بپرستی هرچه زودتر بهتر و خوشحالم که عضو حزب شده ای.  ولی منظورت دقیقا از ایمان و اعتقاد چیه؟ بالاخره فعالیت سیاسی در ایران جای مهمی در زندگی و تعیین سرنوشت آدم داره. در ایران زندگی از فعالیت سیاسی جدا نیست و بیشتر از آن ما مبارزه سیاسی را از زندگی جدا نمی کنیم . اگر از وضع موجود خسته و ناراضی هستی؟ اگر واقعا مصمم هستی که زندگی خود و جامعه را تغییر بدی و به این مصیبت پایان بدهی فعالیت سیاسی جزئی از زندگیت خواهد شد و کار سیاسی هم بدون تحزب و پیوستن به حزب معنایی ندارد. حتما این تصمیم و اراده در هر کس جاتی دارد و به همان درجه انرژی و توان و وقت خود را برای فعالیت سیاسی و حزبی صرف می کند .

نکته دیگر خارج و داخل و اینکه اعضای داخل سپر بلا هستند و غیره. ما حزب داخل و خارج نداریم. چرا تو خودت را حزب نمی دانی؟ چرا فکر می کنی حزب همیشه یک آدم های دیگری هستند که در جای دیگر و “خارج” نشسته اند. هر کس به حزب بپیوندد و آرمانش را در حزب پیدا کند حزب است، دیگر داخل و خارج ندارد. ولی حزب همبن امروز بیشترین تاثیر و کارش در داخل ایران است. تغییر فضای عمومی سیاسی در ایران، جا انداختن بعضی مسائل مثل مخالفت با اعدام و برخی مفاهیم و سیاست ها و مراسم مثل ۱۶ آذر و ۸ مارس که از روز مربوط به فعالین عرصه های مشخصی به امر و دغدغه اجتماعی تبدیل شده اند. ایجاد همدلی و همبستگی بین مردم و ایجاد یک زبان مشترک بین مردم برای نقد و اعتراض به حکومت اسلامی و دست مردم و اعتراضاتشان را در دست هم گذاشتن و غیره. این ها اثرات عظیم و ضروری هستند که حزب دارد در ایران انجام می دهد و همه به لطف کانال جدید که این حزب راه انداحته و با چنگ و دندان نگهش داشته میسر شده است. همین حزب است که تو که در “داخل” زندگی می کنی برای مبارزه انتخابش کرده ای  دیگر خارجی بودن حزب اینجا معنی نمی دهد. این یعنی حزب دم دست تو که در داخل زندگی می کنی حضور دارد و خودش را در معرض انتخاب تو قرار داده و  حرف دل تو و دیگران را می زند.

از طرفی در مورد بد بینی درست می گویی. بد بینی به حزب و حزبیت و کار حزبی کردن در ایران به خاطر سابقه حکومت های استبدادی و نبودن احزاب خوش نامی که مردم بهشان اعتماد داشته باشند به قول تو نسبت به حزب و حزبی بودن بد بینی ایجاد شود. ولی ما داریم این بد بینی را با تمام قوا باهاش مبارزه می کنیم، ضرورت و الزام وجود حزب، پیوستن به حزب و کار حزبی کردن برای سرنگونی جمهوری اسلامی و برقراری آزادی و برابری را با مردم مطرح می کنیم. حزبی ساخته ایم که منشاء کارها و فعالیت های انسانی بزرگی بوده و هست، همین امروز آدم از زیر تیغ اعدام نجات می دهد، از حقوق انسان ها برای زندگی در کشورهای امن تحت نام حقوق پناهندگی دفاع می کند و امکان زندگی در این کشورها را برای کسانی که از جهنم جمهوری اسلامی فرار کرده اند را فراهم می کند. در همین اروپا از آزادی بیان مردم دفاع می کند و علیه اسلام و جنبش اسلام سیاسی و دخالت اسلام در زندگی انسان ها مبارزه می کند و سکولاریسم را دارد در سطح جهانی متشکل می کند و صف متحد و منسجمی را در مقابل جنبش اسلام سیاسی در سطح بین المللی ایجاد کرده است.

حزب علاوه بر همه این اثراتی که دارد مهم ترین کارش متحد و منسجم کردن و خط و سیاست دادن به مبارزات مردم برای مبارزه با جمهوری اسلامی و سرنگون کردن نظام سرمایه داری و برقراری سوسیالیسم ست. حزب در واقع ابزار اصلی سرنگون کردن سرمایه داری و برقراری آزادی و برابری و سوسیالیسم است. برای اینکه بشود یک ماشین به نام دولت را انداخت به ابزار نیاز داریم و آن ابزار حزب است. اگر استثمار و فقر و نابرابری بد است اگر آزادی و برابری خوب است و اگر می خواهیم استثمار و فقر و نابرابری را تمام کنیم و آزادی و برابری و سوسیالیسم را برقرار کنیم دیگر به حزب و کار حزبی نیاز داریم. حزب به عنوان ابزار انجام دادن یک عمل اجتماعی، به عنوان رهبر و سازمان ده و منسجم کننده با سیاست رادیکال جامعه.

این تصور که اعضای داخل تنها ابزار و سپر بلا هستند از آنجا می آید که کار حزبی بد است و فرهنگ تحزب به همان دلایلی که بالاتر گفتم پایین است، اما مردم وقتی اعتماد کنند و ببینید و به تجربه برایشان ثابت شود که حزبی حرف دلشان را می زند، موثر و خوش نام است، توانائیش را دارد که رهبر مبارزاتشان بشود، همه جا حضور دارد از سطح بین المللی گرفته تا عرصه مبارزه علیه اعدام در داخل و در صحنه سیاست بین المللی حضور موثر دارد، در مقابل حکومت موجود حرف برای گفتن دارد و خودش را به عنوان قدرت آلترناتیو مطرح کرده و به ساختار موجود تحمیل کرده است، رهبری روشن و با اراده و پایداری دارد بهش اعتماد می کنند و می خواهند ببینند چه می گوید و ازش انتظار پیدا می کنند رهبری شان کند و منسجمشان کند. مردم می دانند برای سرنگونی جمهوری اسلامی چه باید بکنند می دانند قیام و انقلاب راهش است ولی این ملزوماتی دارد از جمله آن رهبری ای ست که اعتماد بخش قابل توجهی از جامعه را کسب کرده باشد تا وفتی فراخوانی می دهد بخش قابل توجهی از جامعه مطمئن باشد تنها به خیابان نمی آید در اعتصاب تنها نیست. این حزب وجود  دارد و دارد این موقعیت را به دست می آورد. نکته مهم این جا این است که ما به این نتایج رسیده ایم که برای تامین رهبری انقلاب چه ملزوماتی باید داشته باشیم و داریم خودمان را به این موقعیت می رسانیم. حزبی که دارد به این موقعیت می رسد دیگر به عنوان یک موجود جدا از جامعه دیده نمی شود و در نتیجه اعضای داخل و خارج نمی توانند چنین حسی داشته باشند. حزبی که امروز از لغو اعدام آزادی بی قید و شرط و غیره حرف می زند و می خواهد برای برقراری این ها قدرت را بگیرد تا همه بتوانند از این وضعیت خلاص شوند دیگر استفاده ابزاری از اعضا بهش نمی چسبد. هر کسی عضو این حزب است در واقع دارد برای برقراری آزادی و برابری و و سوسیالیسم همه آن اهدافی که حزب نمایندگی می کند مبارزه می کند تا خودش از این کابوس رها شود دیگر استفاده ابزاری از اعضایی که دارند برای زندگی خودشان مبارزه می کندد محلی از اعراب ندارد.  ما چنین حزبی داریم و همه را به پیوستن به آن فرا می خوانیم و خوشحالم که تو به این فراخوان پاسخ مثبت داده ای.

در موارد دیگر باید بگویم ما برای اعضایی که به حزب می پیوندند با توجه به امکانات واقعی زندگی و محل کار و درس و علاقه و رضایتشان وظایفی را بهشان محول می کنیم و در واقع کارهایی را که عملا می توانند انجام دهند را باهم پیدا می کنیم و سازمان دهی می کنیم. ما هیچ وقت نه کارهای محیر العقول و نه فداکاری از کسی نمی خواهیم. مبارزه در واقع جزئی از زندگی روزمره است و در محیط طبیعی باید صورت بگیرد.

عدالت و جامعه بی طبقه هم راستش امروز دیگر در هیچ ایسم موجود و فعالی به جز کمونیسم به این صورت زنده و واقعی و در دسترس پیدا نمی شود. اگر به فضای سیاسی نگاه کنیم و واقع بین باشیم نه تنها جامعه بی طبقه بلکه هر گونه عدالت خواهی، آزادی خواهی و برابری طلبی در کمونیسم خلاصه می شود و کمونیسم امروز در ایران با حزب کمونیست کارگری شناخته و تعریف می شود. کمونیسمی که می خواهد با گرفتن قدرت همه ایده های خوب و انسانی را برای جامعه عملی کند و نگه دارد.

بهت توصیه می کنم برای روشن تر شدن این بحث ها سه مطلب از حمید تقوایی به نام های “حزب و سازماندهی حزبی، در نقد حزب- پروسه” و “روی آوری به حزب،  کلید سرنگونی جمهوری اسلامی است، گفتگو با حمید تقوائی در مورد “حزب و سازماندهی حزبی” و “حزب و “قدرت دوگانه”” را بخون.

در پایان امیدوارم در امتحانات و کنکور هم موفق باشی. در هر صورت همیشه می شه برای کار حزبی که همون تلاش موثر و متشکل و هدفمند برای تغییر اوضاع است وقت گذاشت. امیدوارم از این به بعد بیشتر با هم در تماس باشیم.