جنایتی دیگر در راه است، باید جلویش را گرفت!

نامه سرگشاده به

آقای بان کی مون رئیس سازمان ملل

آقای هانس گرت پوترینگ رئیس دوره ای پارلمان اروپا

در نامه ایی که در تاریخ 19 ژانویه 2008 برایتان نوشتم، خبر قتل وحشیانه ابراهیم لطف الهی در زندان شهر سنندج در ایران و رفتار ضد انسانی ماموران حکومتی با خانواده او را به اطلاعتان رساندم و خواهان عکس العمل شما شدم. در آن نامه شما را از جنایات دیگر جمهوری اسلامی ایران به خصوص با جوانان و دانشجویان، مطلع کردم. ابراهیم دانشجو بود و متاسفانه زیر شکنجه و به طرز وحشیانه ایی جان باخت.

مجید پورماجد از دانشگاه اردبیل یکی دیگر از دانشجویانی ست که در روز 30 مارس 2008 توسط نیروهای امنیتی ربوده شده و در اثر شکنجه در بیهوشی به سر می برد. طبق گزارش دکتر شیخ زاده پزشک معالج مجید، بدن او پر از جای سوختگی در اثر خاموش کردن سیگار بر روی بدنش است، کلیه و طحال او در اثر ضربات شکنجه گران تقریبا از کار افتاده و دنده های او شکسته است. در اثر فرو کردن میله داغ در آلت جنسی اش مدام خون ادرار می کند و مسئولین زندان و نیروهای امنیتی جمهوری اسلامی از مداوای او جلوگیری می کنند. نیروهای امنیتی، مجید را چهار روز پس از دستگیری به بیمارستان بردند ولی قبل از درمان او را دوباره از بیمارستان به مکان نا معلومی منتقل کرده اند. مادر مجید نیز به دلیل وضعیت وخیم فرزندش و همچنین تهدیداتی که از سوی حکومت می شوند دچار عارضه قلبی شده و در بیمارستان بستری می باشد.

اگر برای نجات ابراهیم دیر شده!، شاید برای نجات جان مجید دیر نشده باشد. نباید اجازه داد جمهوری اسلامی دانشجویان، جوانان و کارگران را در ایران دستگیر کند و در زندان های مخوف اش زیر شکنجه بکشد! جلوگیری از این رفتار ضد انسانی و وحشیانه قرون وسطایی در قرن 21 وظیفه هر انسانی ست.

جمهوری اسلامی با رفتار ضد انسانی با مردم در ایران نشان داده است که قاتل مردم است! و نه نماینده آنان و باید به دلیل این جنایات از مجامع بین المللی اخراج و در سطح جهان منزوی بشود. امیدوارم از موقعیت خود استفاده کنید و تا دیر نشده برای نجات جان مجید و سایر زندانیانی که زیر شکنجه های جمهوری اسلامی در حال جان باختن هستند هر اقدامی که می توانید انجام دهید.

نوید مینائی

دبیر سازمان جوانان کمونیست

تاریخ 11 آپریل 2008